پنجشنبه دوازدهم آذر 1388
سلام
دوستان عزیز
با عرض پوزش از این که یه مدت نمی تونم وبلاگم رو به روز کنم. به علت این که ترم آخر بوده و به سختی مشغول تهیه کاردانی نامه ( پروژه دوره کاردانی ) هستم ، بنده را تا پایان این ترم تحصیلی معاف بدارید .
پیشاپیش از این که برام آرزوی موفقیت می کنید ممنونم .
سه شنبه دهم شهریور 1388
ویژگی های لازم برای یک مصاحبه گر
۱- داشتن ذوق و استعداد نویسندگی
2- تسلط در شناخت کلمات و ساختار جمله ها
3- کنجکاوی ، تیزبینی و نکته سنجی
4- داشتن ضریب هوشی متوسط به بالا
5- توانایی ایجاد ارتباط با اقشار مختلف
6- داشتن صبر و حوصله
7- داشتن توانایی جسمانی لازم برای مواقع ضروری
8- داشتن قدرت تفکر و تجزیه و تحلیل سریع
9- داشتن عشق و علاقه به کار خبرنگاری
10- پرهیز ار خودبینی ، غرور و ...
11- نداشتن تعصب ، تندخویی و ساده لویی
12- وقت شناسی و حاضر شدن زودتر از وقت مقرر
13- همراه داشتن وسایل و امکانات لازم
14- رعایت ادب و احترام
منبع : قلندری ، امیرهوشنگ . روزنامه نگاری در نشریات دانشجویی .
سه شنبه دهم شهریور 1388
مراحل انجام مصاحبه
- انتخاب سوژه
- پرورش سوژه و تحقیق در مورد آن
- انتخاب مصاحبه شونده
- تحقیق در مورد مصاحبه شونده
- طرح سوالات مصاحبه
- انتخاب مصاحبه گر
- انجام مصاحبه
- سبک نگارش با توجه به نوع مصاحبه
انتخاب سوژه مصاحبه :
بی تردید برا ی تهیه یک مصاحبه موفق وجذاب ، سوژه انتخاب شده ، نقش موثری ایفا می کند.
سوژه باید جذاب بوده و از تازگی برخوردار باشد. انتخاب سوژه مناسب و تازه که مورد علاقه خوانندگان باشد ، می تواند در جذابیت و تاثیرگذاری ، آن بر روی مخاطبان و تبدیل مخاطب به خواننده ، موثر باشد.
پرورش و تحقیق درباره سوژه :
مصاحبه ای می تواند کامل و موفق باشد که مصاحبه کننده از موضوع آن ، اطلاعات کافی داشته و بر موضوع مصاحبه ، مسلط باشد.
اطلاعات را میتوان با تحقیق و جست و جو از منابع مختلف مرتبط ، سوابق سوژه و سوژه های مشابه و مرتبط به دست آورد. هرچه اطلاعات بیشتر از سوژه مصاحبه کسب شود ، اشراف مصاحبه گر بر سوژه مصاحبه ، بیشتر و پرسش سوالات تخصصی تر می شود که در نهایت برای خواننده ، جذاب تر و خواندنی می شود.
در انتخاب سوژه باید به شدت از گروه گرایی ، جناح بازی و یکسو نگری ، پرهیز شود و مصاحبه شوندگان با طرز فکرهای متفاوت در رده های سنی و جنسی مختلف انتخاب شوند.
انتخاب مصاحبه شونده
برای انتخاب مصاحبه شونده باید توجه شود که موضوع و سوژه مصاحبه چیست وسپس متناسب با آنها ، شخص مصاحبه شونده را انتخاب نمود.
انواع مصاحبه شوندگان :
1- افراد عادی : همه افراد جامعه
2- افراد مهم : مانند مقامات ارشد دولتی ، سیاسی ، هنرمندان ، ثروتمندان و ...
3- افراد متخصص : افرادی که اطلاعات داخلی یا ویژه ای دارند که برای مخاطبان و خوانندگان ، دانستن آن بسیار ضروری است . مانند روابط عمومی ها ، شاهدان عینی ، سخنگویان ، کارشناسان و ...
تحقیق درباره مصاحبه شونده :
قبل از انجام مصاحبه بایددرخصوص ر شونده ، خلق و خوق او ، ویژگی های خاص فردی ، ویژگی های محل کار ، تحصیل و زندگی ، موقعیت حقیقی و حقوقی و ... اطلاعات لازم کسب شود تا سوالات مصاحبه بر اساس آن تنظیم و مصاحبه با شرایط او متناسب و منطبق شود.
طرح سوالات مصاحبه :
بهترین روش طرح سوال مصاحبه این است که مصاحبه گر ابتدا سوالات را از قبل آماده نماید و هنگام مصاحبه نیز در بین صحبت های مصاحبه شونده ، هرجا که به نکات تازه ای دست یافت که می تواند با آن به اطلاعات جدید و بیشتری به دست آورد ، پرسش های جدیدی را مطرح نمود.
سوالات مصاحبه گر و پاسخهای مصاحبه شونده نباید به گونه ای باشد که موجب ابهام برای خواننده شود. سوالات باید با توجه به اطلاعات به دست آمده از سوژه مصاحبه و در نظرگیری موقعیت و توانایی مصاحبه شونده ، طرح شود.
انتخاب مصاحبه گر :
مصاحبه گر باید بتواند به خوبی با همه افراد ، ارتباط برقرار نموده و از قدرت تکلم خوبی نیز ، برخوردار باشد . در مصاحبه های عمومی ، داشتن اطلاعات عمومی در خوب صحبت کردن ، نقش اساسی دارد.
مصاحبه گر باید بتواند با تسلط بر موضوع مصاحبه ، از اطلاعات به دست آمده د رمراحل گفته شده ، استفاده کرده و قادر به طرح سوال واضح و جزئی باشد.
منبع : قلندری ، امیرهوشنگ . روزنامه نگاری در نشریات دانشجویی .
سه شنبه دهم شهریور 1388
مفهوم اطلاع
اگرچه اطلاع information نوعی ارتباط است ، ولی از نظر معنا با ارتباط متفاوت است ؛ زیرا هر اطلاع رسانی ، نوعی ارتباط محسوب می شود ولی هر ارتباطی ، اطلاع نیست . به عبارت دیگر می توان ارتباط برقرار کرد ، بدون آن که اطلاعاتی رد و بدل شود.
جی فولیه ، جامعه شناس فرانسوی ، می گوید :« اطلاع نوعی ارتباط است که در آن ، مطالبی درباره ی یک رویداد ، یک پیشرفت و ... جدید و بدیع گفته می شود و بدون وجود این عنصر بدیع و نوظهور ، ارتباط ، در حد همان اطلاع باقی می ماند.
هر پیام به منظور انتقال یک آگاهی تازه عرضه می شود و میزان همین آگاهی تازه است که تحت عنوان اطلاع ، واحد ارزیابی قرار می گیرد.
در هر ارتباطی که بین فرستنده و گیرنده برقرار می شود ، ضمن تبادل پیام ، تعدادی از آگاهی های پیشین نیز به گیرنده منتقل می شود و چون ارزش اطلاع موجود در هر پیام برای گیرنده ، به میزان تازگی و غیر قابل پیش بینی بودن ان بستگی دارد ، بنابراین هر اندازه که عناصر تازه یک پیام بیشتر باشد ، ارزش آن بیشتر خواهد بود.
مفهوم ارتباط صرفا به نوشته های چاپی اطلاق نم یشود ، بلکه این مفهوم مواد دیگری نظیر اطلاعات در یک فیلم ، اسلاید ، نوار تلویزیونی و نوار کامپیوتری را نیز دربر می گیرد. رسانه های غیر نوشتاری ، در زمینه ی انتشار اطلاعات ، انقلاب عظیمی پدید آورده اند .
درگذشته ، اطلاعات در انحصار نخبگان قرار داشت ؛ اما در عصر حاضر ، در پرتو پیشرفت دانش و فن ، اطلاعات ثبت شده و در مجموع غیر مکتوب و در اختیار همگان است . می توان گفت که امروز ، اطلاعات ، بیشتر دست دوم محسوب می شوند.
اگرچه اطلاعات یکی از دست آوردهای انسان به شمار می رود ولی عامل انسانی در تولید و تبدیل آن به ابزار و تکنولوژی ، بسیار موثر است .
اطلاعات ، این ماده گران بهای قرن حاضر ، به نظام های اطلاعاتی و ارتباطی پیشرفته نیاز دارد ، زیرا مغز انسان ، دیگر یارای انباشته کردن این همه اطلاعات را ندارد از این رو ، صنعت الکترونیک ، نقش مهمی در نگهداری و انتقال اطلاعات ، پیدا می کند .
هر نظام اطلاعاتی که دانش و اطلاعات را در میان مردم توزیع می کند ، باید 3 نیاز عمده بر برآورده سازد : 1- به استفاده کننده بگوید اطلاعاتش را کجا بیابد ، 2- هر آن که استفاده کننده تصمیم گرفت اطلاعاتی را به دست بیاورد ، آن اطلاعات را به او برساند ، 3- هر زمان که استفاده کننده تعیین کرد ، به درخواست های او پاسخ بگوید .
در واقع می توان گفت که تفاوت عمده میان کشورهای پیشرفته و عقب مانده ، در نقش و ارزش اطلاعات آنها نهفته است . بر پایه ی نظریات برخی دانشمندان و سیاستگذارن ، « قدرت در جایی متمرکز می شود که بیشترین اطلاعات در آن جا وجود دارد» . بنابراین هر کشوری که اطلاعات بیشتری تولید کند ، با سیاست ها و برنامه های مناسب برای مهار و انتقال اطلاعات خود ، توانایی تسلط بر سایر کشورها را خواهد داشت .
منبع : دادگران ، سید محمد . مبانی ارتباطات جمعی
پنجشنبه پنجم شهریور 1388
ارتباط
- ارتباط انسان ها اساس شکل گیری جامعه انسانی به معنای واقعی است .
- بسط و تراکم ارتباطات موجبات بسط و تعالی فرهنگ را فراهم می سازد.
- در جریان ارتباط بین انسان ها نه تنها دانسته ها ، بلکه عقاید ، نظرات و احساسات ، مورد تبادل قرار می گیرند.
- فرآیند ارتباط بین انسان ها با استفاده از نمادهایی چند صورت می گیرد. این نمادها به هر صورت یا شیوه که تجلی کنند ، حامل پیام انسانی به انسان دیگر یا انسان هایی به انسان های دیگرند.
- ارتباط بین انسان ها تنها در صورت تماس فیزیکی ، صورت نمیپذیرد. بلکه از طریق یاداوری دیگران ، یا با استفاده از پیام های مکتوب یا ضبط شده آنان ، می توان در ارتباط با انان قرار گرفت.
- با بسط وسایلی چند ، چون خط ، کتابت و انواع دستگاه های ضبط صدا و تصویر می توان به عمق تاریخ رخنه کرد و با انسان هایی بسیار و دور از زمان ما ، ارتباط برقرار ساخت.
منبع : ساروخانی ، باقر . جامعه شناسی ارتباطات
پنجشنبه پنجم شهریور 1388
مفهوم ارتباط
واژه ارتباط communication از ریشه ی لاتین communis به معنای اشتراک گرفته شده است. این واژه در زبان فارسی به صورت مصدر عربی باب افتعال به کار می رود که در لغت به معنای پیوند دادن و ربط دادن و به صورت اسم مصدر به معنای بستگی ، پیوند ، پیوستگی و رابطه کاربرد دارد.
پژوهشگران ارتباطات ، میان واژه ی ارتباط به معنای مفرد communication و واژه ی ارتباطات به معنای جمع communications تفاوت قائل اند. کلمه ی ارتباطات به صورا جمع ، در علوم ارتباطات ، به معنای مطالعه پیرامون ابزار و لوازم فنی این پدیده به کار می رود . حال آن که معنای این واژه به صورت مفرد ، بیانگر فرایندی است که در آن ، پیام از پیام دهنده به پیام گیرنده منتقل می شود و به عبارت دیگر ، به گردش پیام بین فرستنده و گیرنده ی پیام مربوط است.
مفهوم ارتباط در دائره المعارف عمومی فیشر ، چنین تعریف شده است : « ارتباط در مفهوم گسترده ی آن ، برای بیان هر نوع انتقال اطلاعات به کار می رود ». در یک مفهوم دقیق تر ، انسان از مفهوم ارتباطات ، یک جریان دو سویه ی تفهیم و تفاهم میان دو موجود زنده را درک می کند . ارتباط بین دو انسان ، نوعی رفتار اجتماعی است که از مفهوم « فاعلیت » یک قطب تا فهم و احساس و رفتار قطب دیگر گسترده است. ارتباطات ، نوع خاصی از رفتار اجتماعی یا رفتار متقابل ایت که طی آن ، مفهوم مورد نظر مستقیما به کمک علامات مختص به موضوع ، به گیرنده منتقل می شود.
ادوین امری در کتاب « مقدمه ای بر ارتباطات جمعی » ، ارتباط را چنین تعریف می کند :« ارتباط عبارت از فن انتقال اطلاعات و افکار و رفتارهای انسانی از یک شخص به شخص دیگر است».
ویلبر شرام در تعریف ارتباط می گوید :« مفهوم ارتباط در واقع هماهنگ شدن فرستنده و گیرنده در رابطه با یک پیام ویژه است ».
ارتباط نشانه ی فرایندی است که در آن ، اطلاعات ، عقاید و افکار مردم هم از طریق تماس مستقیم و هم از طریق مجراهای مختلف ، صورت می گیرد . در بر قراری ارتباط ، پیوسته هدفی وجود دارد و فرد برای دریافت آگاهی بیشتر ، با دیگران ارتباط برقرار می کند. در پرتو ارتباطات است که فرد به مهارت های تازه و طرز فکر و رفتارهای جدید دست می یابد.
منبع : دادگران ، سید محمد . مبانی ارتباطات جمعی
سه شنبه سوم شهریور 1388
مفهوم و ماهیت افکار عمومی
اصطلاح افکار عمومی Public Opinion به معنای امروزی ، نخستین بار توسط ژاک نکه ، وزیر دارایی لویی شانزدهم ، در آغاز انقلاب فرانسه ، مطرح شده است. او این ترکیب را به منظور بازگو کردن علت رویگردانی سرمایه گذاران از بورس پاریس به کار برده است.
افکار عمومی برای او ( روح جامعه ) ، میوه ارتباز گسست ناپذیر بین انسان ها به حساب می آید. او می گفت : « افکار عمومی قدرت ناپیدایی است که بی گنج و بی محافظ و بی ارتش ، برا یشهر ، برای دربار و حتی برای قصر پادشاهان ، قانون وضع میکند. » افکار عمومی دادگاهی است که در آن ، همه ی مردانی که نگاه ها را به سوی خود بر می گردانند ، ناچارند حضور بیابند و پاسخ گو باشند . افکار عمومی در جایگاه خود ، انگار که بر تخت نشسته باشد و جایزه می دهد ، تاج بر سر می گذارد و شهرت ها و آوازه ها را افزایش یا کاهش می دهد.
مفهوم افکار عمومی در گذر زمان ، دست خوش دگرگونی های عظیمی شده و بر حسب نیازها و شرایط ویژه ، تعبیر و تفسیر خاصی از آن به عمل آمده است.
در گذشته های دور و در مفهوم سنتی افکار عمومی در سطح خرد ، چیزی معادل اراده ، تحساسات و عقاید قومی – قبیله ای و در سطح کلان ، در برگیرنده ی روح محض ، باورهای دینی و تعصب ملی در قبال یک مساله ی خاص تصور می شد ؛ اما امروز افکار عمومی را ضمیر باطنی و پنهان یک ملت و ظهور آن را بازتاب طبیعی اکثریت یک جامعه در برابر پیام ها و رویدادهایی که برای آنها جنبه حیاتی دارد ، می دانند.
مونتنی فیلسوف و پژوهشگر فرانسوی در قرن شانزدهم میلادی ، افکار عمومی را « یک جمع نیرومند ، جسور و تخمینناپذیر » می دانست . برایس آن را چنین توصیف کرده است « یک نیروی حقیقی ، ناملموس ، همچون نسیم که همه در پی کشف و شناخت آن هستند و تقریبا همه از آن پیروی می کنند» . جیمز راسل لاول شاعر با تشبیه افکار عمومی به فشار جو ( اتمسفر ) نظر مشابهی ابراز داشته « شما نم یتوانید جو را ببینید ، ولی در همان حال بر هر اینچ مربع ، شانزده پوند فشار می آورد»
جی . بی . اف هگل ، فیلسوف آلمانی قرن نوزدهم ، افکار عمومی را به عنوان پدیده ای که هم شامل حقیقت و هم شامل کذب است ، معرفی می کند. او همچنین می افزاید که این وظیفه ی مردان بزرگ است که یکی را از دیگری تمیز دهند.
در همین حال بنتام و برخی دیگر از متفکران بر این باورند که افکار عمومی ، عاملی موثر برای کنترل قدرت حاکمان است.
دراوایل قرن بیستم ، فردیناند تونیس ، افکار عمومی را مظهر اخلاقیات جامعه می دانست و آن را در سطح عالی تر از دولت قرار می داد . او معتقد بود که تمدن شهری فعلی با شرایط و اوضاع و احوال خاص ، « جامعه ای » خود در برابر تحرکی که افکار عمومی روشنگرانه از طریق وسایل ارتباط جمعی پدید آورده اند ، بیهوده در تلاش اصلاح خود می باشد و بدون تردید تا زمانی که این تمدن در راه فردگرایی حاکم بر جوامع کنونی به سر می برد ، به چنین تحولی دست نخواهد یافت ؛ زیرا سعادت و خوشبختی از دست رفته در صورتی به این جوامع بازخواهد گشت که به سرچشمه های زندگی اجتماعی گروه های کوچک ، به نوآفرینی و دوباره سازی جوامع بپردازند.
گابرل تارد اندیشمند فرانسوی آن را چنین توصیف کرد : عقیده برای مردم به مثابه روح است در جان . به عبارت دیگر ، افکار عمومی مجموعه ای از داوریهای مردم درباره ی مسائل روز است که مورد پذیرش بیشتر افراد جامعه است .
منبع : دادگران ، محمد. افکار عمومی و معیارهای سنجش آن.
سه شنبه سوم شهریور 1388
تیتر
در تنظیم تیتر تلاش می شود تا خبر به موجزترین شکل ممکن اعلام گردد. اما اصلا قرار نیست که بیان فشرده و موجز خبر ، روشنی و وضوح آن را از میان ببرد. برای تیتر زدن به غیر از بیان پیام خبر به شکلی کوتاه و موجز ، نقش های دیگر نیز که در ادبیات روزنامه نگاری کم و بیش بر سر آنها توافق وجود دارد ، قایل شده اند :
- ترغیب خوانندگان به خواندن خبر
- تعیین وزن و اهمیت خبر با توجه به درشتی و ریزی قلم تیتر و یا بالا و پایین قرار دادن آن در صفحه که به تعیین اولویت خبرها کمک می کند
- تفکیک مطالب از یکدیگر
- کمک به زیبا شدن صفحات
شاید بتوان اصلی ترین مشخصه ی یک تیتر خوب را میزان هدایت خواننده به سوی خبر دانست.
در نگارش تیتر به مطالب زیر توجه کنید:
· تیتر هر انداز که کوتاه تر باشد ، بهتر است
· تیتر باید از واژه های رسا بهره مند باشد
· تیتر باید روشن و دقیق باشد ( نه درهمه ی موارد )
· در تیتر نباید از کلمات تکراری استفاده شود
· در حد امکان و باید از تیتر سوالی و منفی پرهیز شود
· تیتر اگر فعل داشته باشد ، جاندارتر خواهد شد ، به خصوص اگر فعل به طرزی مناسب به کار گرفته شود ( این بند نظر جناب آقای یونس شکرخواه می باشد و نظر نویسنده وبلاگ عکس این مطلب است ، نویسنده وبلاگ این بند را قبول ندارد)
· نباید درتیتر ، واژه ها شکسته شوند
· تیتر باید در حد امکان از لید استخراج شود ، مگر این که بخواهیم چند مورد خبری را در تیتر به خواننده القا کنیم که بازهم در این صورت باید سعی کنیم تا لیدی مناسب با تیتر تدوین کنیم.
عناصر تکمیل کننده تیتر
روتیتر (kicher ) : کلمه یا عبارتی است که در بالای تیتر اصلی قرار می گیرد و می تواند کاملا مستقل باشد و یا در خدمت تیتر اصلی ، اطلاعات بیشتر به خواننده بدهد.
زیر تیتر (bank / deck) : دردست کارکردی مشابه روتیتر دارد با این تفاوت که همان طور که از نام آن پیداست ، در زیر تیتر قرار می گیرد.
میان تیتر (subhead – intertitre) : میان تیتر یا تیتر فرعی کوچک زمانی مورد استفاده قرار میگیرد که :
- بخواهیم در مرود بخش های مختلف یک مطلب بلند ، توضیح دهیم
- بخواهیم مطلب طولانی و به اصطلاح یکپارچه را چشم نوازتر کنیم
- بخواهیم به خواننده بفهمانیم که بحث در حال تغییر است
میان تیتر نباید طولانی باشد و در حد امکان باید یک ستونی و مرکب از دو یا سه کلمه باشد.
سوتیتر ( subtitle – sous – titre) : بخشی است که به صورت یک یا دو جمله از متن استخراج می شود و با حروفی متفاوت از متن ، یا در زیر تیتر اصلی و یا در نقاط مختلف متن ، چیده و ظاهر می شود.
منبع : شکرخواه ، یونس . خبر
پنجشنبه بیست و دوم مرداد 1388
مصاحبه
مصاحبه ، گزارش و حاصلی است از فراگرد ارتبا میان دو سوی ارتباط ، به منظور دستیابی به واقعیتی که دارای یک یا چند ارزش خبری باشد. این گزارش ضمن آن که تحت تاثیر ویژگی های دو سوی این فراگرد ارتباطی است ، احتمالا از عوامل درون سازمانی و برون سازمانی نیز تاثیر می پذیرد.
منبع : محسنیان راد ، مهدی . روش های مصاحبه ی خبری
چهارشنبه بیست و یکم مرداد 1388
پیشینه و اهمیت افکار عمومی
نزدیک ترین تعبیر به ترکیب و اصطلاح افکار عمومی ، اراده عمومی است و حقیقت آن است که این اصطلاحات افکار عمومی و اراده عمومی جایی در متون و ادبیات قدیم ملل ندارند و علت آن هم به خوبی معلوم است و آن اوضاع سیاسی و فرهنگی و استبدادی حاکم بر ملت ها بوده است که اساسا مجال و جواز طرح اندیشه های جمعی و خواست عمومی را نمی داده است و لذا هرچه که از ادبیات و نوشته های گذشتگان ملاحظه می کنیم ، عمدتا حکایات و روایاتی از تمایلات ، تفکرات ، رفتارها و کردارهای افراد و اشخاص است که در جایگاه فرد و شخص قرار دارند.
مشهور است که در اواخر قرن 18 میلادی ، اندکی قبل و در جریان انقلاب کبیر فرانسه ، اصطلاح افکار عمومی و اراده عمومی در نوشته ها و سخنرانی های نویسندگان و خطبای برجسته فرانسوی همچون ژان ژاک روسو ، ظاهر شد و بر اثر تکرار در گفته ها و نوشته ها ، فراگیر و مصطلع گردید ، اصوصلا در مقاطع تاریخی و وقوع حوادث بزرگ ، به اقتضای دگرگونی های حاصل شده ، زبان و واژه ها نیز توسعه یافته و تعابیر و ترکیب های جدیدی ابداع و تعمیم می یابد. انقلاب فرانسه سرآغاز تحولات و دگرگونی هایی در عرصه های مختلف سیاسی ، اجتماعی ، فرهنگی و اقتصادی اقوام و ملل در جای جای کشورها و قارهها بود به همین علت اصطلاحاتی چون خواست ملت ، صدای ملت ، اراده عمومی ، عزم ملی و افکار عمومی به تبع محور قرار گرفتن مردم و مسائل مردم در مباحث روز و فرهنگ و ادبیات و زبان جوامع مختلف ، جریان یافت و نزد ملل جهان بومی شد .
در ایران هم اصطلاحات یاد شده از دوران انقلاب مشروطیت ، به تدریج در مطبوعات و اعلامیه ها دیده شد و در دهه 20 شمسی ، به شدت رواج یافت و نقطه ی اوج شیوع آن هم ایام تاریخی نهضت ملی شدن صنعت نفت بود، با جا افتادن و نهادینه شدن اصطلاح افکار عمومی ، در جهان بنا به ضرورت و به ویژه در مراکز و محافل اکادمیک کشورهای بزرگ ، این مقوله مورد کنکاش های پژوهشی نیز قرار گرفت و به تدریج کتاب ها و مقالاتی در چند و چون آن و آثار و تبعاتش منتشر شد و در ایران هم از کمتر از نیم قرن پیش ، آثاری با موضوع افکار عمومی ترجمه و تالیف گردید.
منبع : متولی ، کاظم . افکار عمومی و شیوه های اقناع
